Een paar weken geleden ging ik met mijn vriendin Ina naar "de knotsgekke kaartendagen" in 's Hertogenbosch, dat is een beurs op het gebied van kaarten maken. Onderweg in de trein hadden we het over copicstiften, dat zijn stiften op alcoholbasis die ook gebruikt worden voor het inkleuren van stempelafdrukken. We waren het erover eens dat we die écht niet gingen kopen, 'wij houden het bij onze prisma-potloden'. Die bevielen ons prima en de resultaten met de copics vonden we lang niet altijd mooi. Oké, einde discussie..... tot we op de beurs bij Erna uitkwamen, die zat een demonstratie te geven van het werken met.... jawel, copicstiften. En in minder dan 5 minuten waren we "om" (thanks Erna!). Ze liet zien welke werkwijze ze hanteerde om mooie schaduwen aan te brengen en wát een prachtige resultaten, zo ontzettend mooi. Kijk maar eens op haar blog (al zijn de kaarten in het echt natuurlijk nóg mooier, maar dat is altijd zo).
Butterfly Kisses - ErnaEn hoewel ik mijn prisma's nog steeds gewéldig vind om mee te kleuren, hebben zowel Ina als ik er een verslaving bij: copic stiften. Gelukkig is die verslaving niet slecht voor de gezondheid, hooguit voor onze portemonnee ;-)
Toen we eenmaal wat copics verzameld hadden ben ik begonnen met oefenen en ik moet zeggen dat het me niet meeviel, ik ben zó verknocht en gewend aan de prismapotloden dat ik echt even mijn draai moest vinden. Maar het is heerlijk om te doen en ach, al doende leert men denk ik dan maar.
